เมื่อดนตรีคลาสสิกผสานกับจิตวิญญาณอีสาน ผ่าน “หมอลำละมุน” การเเสดงดนตรีไร้พรมแดนนำโดยคนรุ่นใหม่….
เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2569 ที่ผ่านมา ณ ห้องสังคีตวัฒนา สถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา ได้กลายเป็นพื้นที่ประวัติศาสตร์หน้าใหม่ของการผสานวัฒนธรรม ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยมิตรภาพและเสียงดนตรี ในการแสดงชุด “หมอลำละมุน” PYO x รัตนศิลป์ อินตาไทยราษฎร์ งานแสดงที่มิใช่เพียงการโชว์ศักยภาพทางดนตรีของเยาวชน แต่คือบทพิสูจน์อันยิ่งใหญ่ว่า “ดนตรี” คือภาษาสากลที่สามารถทลายกำแพงแห่งความแตกต่างและเชื่อมโยงหัวใจของผู้คนได้อย่างทรงพลัง โดยช่วงการแสดง ผู้ชมกว่า 200 ท่านต่างได้สัมผัสกับนิยามใหม่ของการหลอมรวมวัฒนธรรม ระหว่างโลกของดนตรีคลาสสิกที่สุขุมนุ่มลึกจากเครื่องดนตรีตะวันตก และจิตวิญญาณอันรุ่มรวยของดนตรีหมอลำจากเครื่องดนตรีพื้นเมืองภาคอีสาน ภายใต้การอำนวยเพลงของวาทยกร ธนสิทธิ์ ศิริพานิชวัฒนา การเรียบเรียงบทเพลงของ อภูดม เกษมสถิตสถาพร และการกำกับการแสดงที่กลั่นกรองจากวิสัยทัศน์ของคณะหมอลำ รัตนศิลป์ อินตาไทยราษฎร์ ร่วมกับ ผศ.ดร.สุขสันติ แวงวรรณ เเละวรศักดิ์ วรยศ
ความโดดเด่นของการแสดงในครั้งนี้คือการนำเเนวเพลงที่แตกต่างกันอย่างสุดขั้วมาทำให้เป็นการเเสดงที่ผสมผสานกันได้อย่างกลมกลืน ไฮไลต์ที่สะกดอารมณ์ผู้ชมคือการขับร้อง “ทำนองลำพื้นสังวาทอินตา” ซึ่งเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่หาฟังได้ยากในปัจจุบัน รวมถึงการแสดงหมอลำเรื่องต่อกลอน เรื่อง “จำปาสี่ต้น” ตอน นางคำกองขอลูก ที่ถ่ายทอดเสียงเอื้อนอันกินใจ สอดประสานไปกับเสียงวงออร์เคสตราอย่างละเมียดละไม สร้างมิติของเสียงที่แปลกใหม่เเต่ลงตัว
ความสำเร็จของการแสดงชุดนี้เกิดจากพลังขับเคลื่อนของคนรุ่นใหม่ นำโดยกลุ่มเยาวชนจาก วงดุริยางค์เยาวชนสถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา (PYO) ที่ร่วมสร้างสรรค์งานกับเยาวชนจาก คณะหมอลำรัตนศิลป์ อินตาไทยราษฎร์ พร้อมด้วยเหล่านักศึกษาผู้เปี่ยมพรสวรรค์จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น และเครือข่ายวิทยาลัยนาฏศิลปจากร้อยเอ็ด กาฬสินธุ์ และนครราชสีมา ซึ่งบทเพลงทั้ง 10 รายการ อาทิ กลอนลำสถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา, ลำเต้ยชมดอกไม้ ไปจนถึงบทสรุปใน เต้ยประทับใจหมอลำ ล้วนเป็นผลิตผลจากความทุ่มเทของผู้ประพันธ์อย่าง แม่ครูชวาลา หาญสุริย์ และนักศึกษาจากสถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา รวมไปถึงผู้ฝึกสอนเเละคณะทำงานทุกท่าน ที่ปรารถนาจะให้การแสดงนี้เป็นมากกว่าความบันเทิง แต่เป็นพื้นที่แบ่งปันประสบการณ์ ความคิดสร้างสรรค์ เเละความสามารถร่วมกัน
ผลลัพธ์ที่ปรากฏสู่สายตาผู้ชมจึงมิใช่เพียงแค่ทักษะทางดนตรีที่พัฒนาขึ้นของเหล่าเยาวชน แต่คือการตระหนักรู้ว่าศิลปะไม่มีพรมแดนและไม่จำเป็นต้องยึดติดอยู่ในกรอบเดิมๆ การแสดงชุดนี้ได้ทิ้งท้ายความทรงจำด้วยความ “ละมุน” ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างความนุ่มนวลของคลาสสิกและความสนุกสนานของหมอลำ เชื่อมโยงผู้คนทุกเพศทุกวัยเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบ จารึกไว้ซึ่งความภาคภูมิใจในรากเหง้าที่พร้อมจะก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างสร้างสรรค์ในโลกยุคปัจจุบัน
